Filming health

Μια ηρωϊδα που προσπαθεί να κάνει το καλό, δεν μοιάζει με κανέναν 'κανονικό' άνθρωπο, θα μπορούσε να είναι η Αγγλική Αμελί. Ωστόσο, το Happy go lucky του Mike Leigh μοιάζει μόνο επιφανειακά με την διάσημη γαλλική ταινία.

Επιπλέον η Πόπι δεν είναι ελαφρόμυαλη. Αντιμετωπίζει τους πάντες με ελαφρά ειρωνεία όταν την ενοχλούν, είτε αδιαφορεί. Γνωρίζει να αναλαμβάνει τις ευθύνες της στο σχολείο, και την προσωπική της ζωή.

Το "Τυχερή και ευτυχισμένη" (άτυχος ο ελληνικός τίτλος, που μεταφράζει κατά λέξη) δεν βρίσκεται σε ένα σουρεαλιστικό σύμπαν. Όλοι γύρω από την 30χρονη δασκάλα επιχειρούν να την φέρουν στην δική τους, κάποτε μίζερη, κάποτε απειλητική πραγματικότητα. Ωστόσο, εκείνη προβάλει τη δική της πραγματικότητα. Κι εδώ βρίσκεται το αίνιγμα της αισιοδοξίας.

Οι περισσότερο δραματικές σκηνές είναι εκείνες που η Πόπι παίρνει μαθήματα οδήγησης από ένα μίζερο αλλά γνώστη των κοινωνικών προβλημάτων δάσκαλο οδήγησης (έξοχος ο Eddie Marsan). Ο χαρακτήρας του δασκάλου είναι το ακριβώς αντίθετο από την Πόπι, και οι εντάσεις δεν αργούν να φανούν, κάνοντας την ταινία όχι μόνο διασκεδαστική αλλά και διαφωτιστική για το τι θέλει να δώσει.

Ωστόσο, στο πρώτο μέρος το σενάριο ακολουθεί έναν επεισοδικό χαρακτήρα, που ίσως κουράσει όσους δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοια αφήγηση, αλλά και ίσως ενεργοποιήσει άλλους από περιέργεια για τον χαρακτήρα της ταινίας, που αντιμετωπίζει προβλήματα στο β' μισό της ταινίας.

Καλύτερη σκηνή από την ταινία η πρώτη αναμέτρηση ανάμεσα στην Πόπι και τον δάσκαλο οδήγησης, ενώ χειρότερη στην αρχή της ταινίας, όπου 4 γυναίκες γελούν ασταμάτητα και μάλλον ο θεατής συγχέεται για το νόημα.

Για την Βρετανίδα Sally Hawkins έχουν ειπωθεί και γραφεί πολλά. Είναι αλήθεια. Έχει την δυνατότητα να παίζει σχεδόν σε όλη την ταινία, και να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον για οποιαδήποτε διαφορετική κίνηση ή λεξικό τονισμό, που θα αποκαλύψει ακόμη μια πτυχή της ανέμελης πρωταγωνίστριας.

Η Πόπι εξελίσσεται από τη μία στιγμή στην άλλη, κι αυτό το κατορθώνει στο έπακρο η Hawkins.

Το Happy go lucky δεν είναι μόνο μια feelgood ταινία, παρότι έχει αρκετό γέλιο και θετική αντιμετώπιση (όχι θετική ενέργεια) της ζωής. Είναι μια κοινωνική ταινία, αλλά δείχνει ότι υπάρχει και μια διαφορετική στάση στη ζωή, που ίσως αξίζει να έχουμε υπόψιν.

Δείτε το ανέμελα.