| Η πρώτη ταινία που πήρε ποτέ Όσκαρ: Sunrise (1927) |
|
|
|
|
Από τις πιο οπτικά ενδιαφέρουσες ταινίες της βωβής περιόδου, το δράμα Sunrise χρειαζόταν το Γερμανό του. Ο Φρίντριχ Μουρνάου ήταν γνωστός για το προηγούμενο έργο του Nosferatu (ναι, ο γνωστός), και το Hollywood άνοιξε διάπλατα τις πύλες του το 1927 στον εξπρεσιονιστή καλλιτέχνη. ΥΠΟΘΕΣΗΤο Sunrise είναι ένα δράμα ενός αρχικά απόμακρου ζευγαριού (ο σύζυγος αποπειράται και έγκλημα), που όμως τελικά συμφιλιώνεται και αντιμετωπίζει τις κοινές περιπέτειες. ΚΡΙΤΙΚΗΗ σκηνή της 'συμφιλίωσης' επίσης ανάμεσα στο ζευγάρι έχει γνήσιο (όχι κάλπικο) συναισθηματισμό. Αντίθετα, οι κωμικές σκηνές (βλ. πιωμένο γουρουνάκι) μάλλον αποπροσανατολίζουν. Ωστόσο, η κύρια αρετή της ταινίας δεν είναι στο σενάριο, αλλά στη σκηνοθεσία. Ανάμεσα σε όνειρο και πραγματικότητα, δύο ή τρεις σκηνές παρεμβάλλονται συγχρόνως στο ίδιο πλάνο. Οι ήρωες περνούν σαν από χαρτί ανάμεσα από κτήρια και δέντρα, χωρίς αυτό να φαίνεται καθόλου ψεύτικο. Τα πάντα στην ταινία (εξοχή, λίμνη κτλ.) είναι δημιούργημα του studio, με την εξαντλητική επίβλεψη του σκηνοθέτη για τις λεπτομέρειες. Υπάρχει και ήχος (στις σκηνές των κλάξον!) Εν τέλει, η ταινία κρίνεται στον οραματικό και όχι ρεαλιστικό χαρακτήρα που διαθέτει, με λυρισμό και τρόμο όπου απαιτείται. ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣΌσκαρ 1928: καλύτερης ταινίας (ως μοναδική καλλιτεχνική παραγωγή), ηθοποιού (Janet Gaynor, που από τρομαγμένη σύζυγος μεταμορφώνεται σε εύθυμη νεόνυμφη) και φωτογραφίας (Charles Rosher, Karl Struss). ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣSunrise, 1927 Σκηνοθεσία: Friedrich Murnau Σενάριο: Carl Meyer Ηθοποιοί: George O' Brien, Janet Gaynor Μουσική: Hugo Riesenfeld Φωτογραφία: Charles Rosher, Carl Struss Μοντάζ: Harold Schuster Διάρκεια: 95' Η αγγλική έκδοση του dvd έχει μια πλήρως αποκατεστημένη κόπια. με αρκετά extras για τον σκηνοθέτη. |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|



