JUST FILMS
MORE CLASSIC
| O μεγάλος δραπέτης (1967) |
|
|
|
Η πιο cool ταινία για τη φυλακή, τα καταναγκαστικά έργα και τα μαρτύρια των φυλακισμένων.ΥΠΟΘΕΣΗΟ Luke Johnson στέλνεται σε μια αγροτική φυλακή και καταναγκαστικά έργα για 2 έτη επειδή έσπαγε τα παρκόμετρα! (This is America, folks). Εκεί, ωστόσο, με την ευφυϊα του αλλά και με την παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος στην καθημερινή ζωή των φυλακισμένων, γίνεται, χωρίς να είναι ο πιο δυνατός, το είδωλο των κρατουμένων. Τότε αρχίζουν και οι απόπειρές του να αποδράσει. ΚΡΙΤΙΚΗ Ο Paul Newman ήταν ήδη αστέρι το 1967, με υποψηφιότητες για Όσκαρ. Ωστόσο αυτή η επιφανειακά σχεδόν ντοκυμαντερίστικη ταινία στερέωσε την φήμη ως Cool hand Luke (ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας). Κι αυτό γιατί ο ήρωας είναι πανέξυπνος, χωρίς σχέδιο, αλλά τόσο υπεράνω -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υποφέρει αρκετά- έτσι ώστε να γίνεται η επιτομή του cool.Η αινιγματική φιγούρα του Luke δείχνει έναν άνθρωπο που επιδιώκει την ελευθερία του μέσα στην μοναχικότητά του, κι αυτό ακριβώς του αρνούνται. Από τους αμέτρητους κανόνες και κανονισμούς ως τους συγκρατούμενούς του, που δεν ξέρουν πώς να φερθούν σε αυτό τον τύπο που γελά, υποφέρει, δεν το βάζει κάτω αλλά δεν επιδιώκει την επιβράβευση και την συντροφιά. Μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές ατάκες της ταινίας το δηλώνει: What we have here is a failure to communicate. Η αναπαράσταση των συνθηκών της καταναγκαστικής εργασίας στην Αμερική προξενεί δέος με την σκληρότητά της. Η φωτογραφία του Conrad Hall απεικονίζει τόσο έντονα την ένταση στα σώματα κρατουμένων και φυλάκων, που δεν απαιτούνται εξειδικευμένοι διάλογοι για να γίνει αντιληπτό. Ατού της ταινίας ότι δεν κηρύσσει την αθλιότητα των συνθηκών, απλώς την περιγράφει με λεπτομέρεια, κι αυτό είναι πιο δυνατό. Ωστόσο, η καθημερινότητα δεν είναι πάντα μουντή: η σκηνή με τα 50 αβγά που αναγκάζεται να καταπιεί ο Newman χάριν ενός στοιχήματος είναι κλασική. Ο Newman έχει το απόλυτο χάρισμα να μετατρέπει την οδύνη σε cool στοιχείο, κι εδώ κάνει ακριβώς αυτό, με μεγάλη επιτυχία στις επανειλημμένες απόπειρές του να δραπετεύσει. Συμπαραστάτες του ο αθώος και καλόκαρδος Ντραγκλάιν (George Kennedy, Όσκαρ β' ρόλου), και σε μικρότερους ρόλους ο Dennis Hopper και ο Harry Dean Stanton. Ο μεγάλος δραπέτης κάποτε γίνεται περισσότερο ταινία του Newman-Cool Hand Luke παρά καθαρά ταινία ενάντια στην καταπίεση, κι αυτό αδυνατίζει το μήνυμά της. Ωστόσο, καθηλώνει στην οθόνη με την ήρεμη αναφορά ενός μέρους που κανένας δεν θα ήθελε να βρίσκεται. ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣΌσκαρ β' ανδρικού ρόλου (George Kennedy), Υποψηφιότες για Paul Newman, σενάριο-σκηνοθεσία. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣCool Hand Luke, 1967 Σκηνοθεσία: Stuart Rosenberg Σενάριο: Frank Pierson, Donn Pearce Ηθοποιοί: Paul Newman, George Kennedy, Jo van Fleet, Dennis Hopper, Harry Dean Stanton, Strother Martin Φωτογραφία: Conrad Hall Μουσική: Lalo Shiffrin Μοντάζ: Sam O' Steen Διάρκεια: 126' |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|
