| Lebanon (2009) |
|
|
|
A war from the inside. Lebanon is almost exclusively shot inside a tank. It is based on director's Samuel Maoz personal memories from the Lebanon War back in 1982. Production designer Ariel Roshko describes how he set up the tank inside from metal shell: convenient for the machines, but not for the actors (a scenery that cost almost the whole budget of the film). Lebanon won the Golden Lion in Venice, now being a co-production between Israel and Lebanon. PLOTJune 1982. Israeli soldiers inside a tank go to a hostile city in their first mission. This mission will end in a nightmare. REVIEW Lebanon functions as Beatles' A day in a life. It starts in media res, describes a day everyone will remember, and stops; it reminds us it is only one day - others like this one are soon to followSamuel Maoz's film watches from the inside the crew of an Israeli tank in their very first mission at the 1982 Lebanon war. We know nothing about their previous life, and we learn nothing about the war around them: their insider experiences is what counts. Their reckless mission includes slaughters & corpses, humiliations and prisoners and whatever raw element one expects from such a situation. But the not-at-all claustrophobic cinematography inside the tank converts the war like a mechanic natural necessity without a divine grace: the eye of the tank observes and registers everything, but is not kind to the characters either. The detailed realistic setting (from the buzzing tank movement to the machine gun sound) and the constant call for clean-up makes the crew rather redundant in the war adventure. This is what makes the characters react jerkily, whether that concerns the mischievous commands they receive or their co-operation with Christian Phalangists. They look for a voice of human existence, and in the end only the weak-minded chief understands (in his own confusion) that the war show must go on. The film's power rests on this outburst of feelings, equally served with portions of outrageous humour. The travel office with the photo of Twin Towers, the softcore narration of the funeral do not permit a grave atmosphere. On the other hand, Lebanon sometimes transforms itself into an action movie, and the global picture matters less than the characters' own stories. However, the sincere reactions of so-called heroes give a war portrait that causes concern -even if we know only 2-3 things about it. Rating: 4/5 Vassilis Kroustallis
GREEK REVIEW Το Λίβανος λειτουργεί όπως το A day in a life των Beatles. Αρχίζει από τη μέση των πραγμάτων, περιγράφει μια μέρα που θα θυμούνται όλοι, και τελειώνει υπενθυμίζοντας ότι είναι μόνο μιά ημέρα -θα ακολουθήσουν κι άλλες.Η ταινία του Μάοζ παρακολουθεί εκ των έσω το πλήρωμα ενός τεθωρακισμένου στην πρώτη τους αποστολή στον πόλεμο του Λιβάνου το 1982. Δε γνωρίζουμε τίποτε για την προηγούμενη ζωή τους, και δε μαθαίνουμε τίποτε για τον πόλεμο γύρω τους: οι εμπειρίες τους είναι μόνο αυτές που μετρούν. Η παρακινδυνευμένη αποστολή τους περιλαμβάνει σφαγές και πτώματα, εξευτελισμούς και αιχμαλώτους και ό,τι ρεαλιστικό περιμένει κανείς από πολεμικές ταινίες. Όμως, η καθόλου κλειστοφοβική κινηματογράφηση μέσα από το εσωτερικό του τεθωρακισμένου μετατρέπει όλη τον πόλεμο σαν μηχανική φυσική αναγκαιότητα χωρίς θεϊκή χάρη: το μάτι του άρματος παρατηρεί και καταγράφει τα πάντα, αλλά δε χαρίζεται στους ήρωες. Και το λεπτομερειακά ρεαλιστικό σκηνικό (από το βουητό της κίνησης ως τις κινήσεις του πολυβόλου και τη συνεχή επίκληση για καθαριότητα) κάνει τελικά το ίδιο το πλήρωμα μάλλον περιττό στην πολεμική περιπέτεια. Είναι αυτό στο οποίο αντιδρούν σπασμωδικά και ανεξάντλητα οι ήρωες, είτε πρόκειται για τη σκοπιά είτε για τις παραπλανητικές οδηγίες που λαμβάνουν είτε για τη συνεργασία τους με τους χριστιανούς φαλαγγίτες). Αναζητούν φωνή ανθρώπινης ύπαρξης, ενώ τελικά μόνο ο άβουλος αρχηγός του άρματος κατανοεί (στην παράκρουσή του) ότι the war show must go on. Η δύναμη της ταινίας οφείλεται σ' αυτό το ξέσπασμα των συναισθημάτων, που υπηρετείται από πασπαλισμένο εξοργιστικό χιούμορ. Το ταξδιιωτικό γραφείο με τους Δίδυμους Πύργους δίπλα στους φαλαγγίτες, η softcore ιστορία της κηδείας, ο γεμιστής που προσδοκά να απολυθεί ενώ ο πόλεμος έχει μόλις αρχίσει δεν επιτρέπουν μια στοιχειωμένη ατμόσφαιρα. Από την άλλη, ο Λίβανος κάποτε μετατρέπεται σε action movie, και ο πόλεμος μετρά λιγότερο από την τελική τύχη και τον μικρόκοσμο των ηρώων. Η επιμονή της κάμερας στο μάτι-Θεό του οδηγού και τα μάτια των ηρώων μάλλον τους κάνει πιο ξεχωριστούς από τα άτυχα θύματά τους. Αλλά οι ειλικρινείς αντιδράσεις ηρώων που μόνο κατ' επίφαση είναι ήρωες δίνουν ένα πολεμικό πορτρέτο που αγγίζει και προβληματίζει -κι ας μαθαίνουμε μόνο 2-3 πράγματα περί του ιστορικού πολέμου. Βαθμολογία: 4/5
contributed by: Βασίλης Κρουστάλλης CREDITSLebanon, 2009 Director-Writer: Samuel Maoz Cast: Reymond Amsalem, Ashraf Bahrom, Oshri Cohren Cinematography:Glora Bejach Editing:Arik Leibovitch Production design: Ariel Roshko Music: Nicholas Becker, Benoît Delbecq Duration: 90' |
| < Prev | Next > |
|---|
