Filming health

"Η Αμελί αποφασίζει να πεθάνει". Παρά το θέμα, μια ζεστή ταινία για μια εκκεντρική 11χρονη και τη σχέση της με τη θυρωρό της πολυκατοικίας.  Η 11 χρονη Παλoμά, αγνοημένη από τους γονείς της,  αφηγείται και καταγράφει με την κάμερα χωρίς συναίσθημα, τις προαποφασισμένες τελευταίες ημέρες της ζωής της.

Κάτι σαν την Αμελί, αλλά εδώ η σουρεαλιστική τόλμη για τη ζωή αντικαθίσταται με σουρεαλιστικές (και αστείες) πρόβες θανάτου. 

Η ταινία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και σ' έναν ανθρωπισμό, κυρίως με την ιστορία της ακοινώνητης αλλά καλόκαρδης θυρωρού, που ξαναμαθαίνει ν' αγαπά τους ανθρώπους, και διδάσκει στη μικρή το συναίσθημα.

Xωρίς να είναι πάντα σαφές προς ποια πλευρά γέρνει το εκκρεμές, ωστόσο, η ταινία υπερέχει στις λεπτομέρειες. Η σειρά στο ψυγείο με τις σοκολάτες, η γάτα-κάμερα, η τουαλέτα με τον Mozart δίνουν πινελιές που φωτίζουν και κάποτε υπερβαίνουν μια απλή ιστορία ανθρωπιάς (με σαφή και δηλωμένη επιρροή της ταινίας στο έργο του Όζου).

Ο χαρακτήρας της θυρωρού είναι επεξεργασμένος στις λεπτομέρειές του, από την κόμμωση στην ενδυμασία και τις συνήθειές της. Αντίθετα, η 11χρονη Παλομά συνδέεται πανεύκολα με τη θυρωρό μάλλον επειδή το επιτάσσει το σενάριο και όχι ο χαρακτήρας της.
Το τέλος είναι απρόσμενο, αλλά και λίγο άδικο για ό,τι έχει προηγηθεί.

Με μια μουσική του Gabriel Yared που γεμίζει το χώρο, ένα ζεστό πράσινο στην εικόνα και μια απέριττη ερμηνεία από τη Ζοσιάν Μπαλασκό, η Γοητεία του Σκατζόχοιρου δεν πρωτοτυπεί θεματικά, αλλά περνά ένα συναίσθημα αυτοεκτίμησης, και γι' αυτό αξίζει να ειδωθεί.

contributed by: Βασίλης Κρουστάλλης