Filming health

Μια ταινία που φαίνεται να έρχεται από το μελοδραματικό ελληνικό υπερπέραν: η φτωχή Λονδρέζα και καλή μαθήτρια των 60s παρασύρεται από ένα τεντυμπόι και αψηφά τις προτροπές του πατέρα της και τα μαθήματά της , για χάρη της dolce vita.

Ωστόσο, το πακέτο αυτό στην ταινία Μια Κάποια Εκπαίδευση δίνεται με τέτοια σχεδόν δημοσιογραφική αντικειμενικότητα, που σε προσκαλεί να μπεις στην ατμόσφαιρα των swinging 60s. Η εκπαίδευση εδώ (το Παν/μιο της Οξφόρδης) τίθεται ως στόχος για κοινωνική ανέλιξη από τους γονείς , και ακολουθείται πιστά από τη μαθήτρια, έως ότου ο 32χρονος  την μυεί στο "πανεπιστήμιο της ζωής".

Τα πράγματα πάντως, και οι χαρακτήρες δεν είναι μονοδιάστατοι. Η μαθήτρια δεν είναι απλή διεκπεραιωτής των ονείρων του πατέρα, αλλά έχει τη δική της δίψα για μόρφωση (και γαλλική κουλτούρα). Παρόμοια, ο φίλος της δεν είναι ο επικίνδυνος αλήτης, και οι σχέσεις του με την παραβατικότητα ισορροπούνται από τη δική του ειλικρινή επιθυμία να είναι διαφορετικός.

Πρωτότυπο στοιχείο στο ρομάντσο η στάση του πατέρα (η επιτυχής ερμηνεία του Alfred Molina ως μικρομεσαίου), που παρασύρεται κι ο ίδιος από την trendy προσωπικότητα του υποψήφιου φίλου, και αψηφά τα όνειρα που έχει για την κόρη του.

Το Μια Κάποια Εκπαίδευση αναπαράγει πιστά την περιέργεια για το διαφορετικό που χαρακτήριζε τα 60s και φτιάχνει μια κοινωνική κομεντί άμεση και ανθρώπινη.

Tο δυνατό χαρτί της ταινίας, όμως, το κρατά η πρωταγωνίστρια Carey Mulligan που ως 16χρονη Τζένι δίνει όλη τη λαχτάρα για τη ζωή, την αντίθεση σε κούφια συστήματα μάθησης, την σοβαρότητα και αξιοπρέπεια στην προδοσία και την ετοιμότητα να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα από την ηλικία της.

Μια ταινία που αν εξαιρέσεις την σχηματική αντιπαράθεση της σχολικής εκπαίδευσης και της μόρφωσης της ζωής, περνά κατά πολύ τα όρια της ρομαντικής κομεντί.