JUST FILMS
ΑΡΧΕΙΟ
| La Antena (2007) |
|
|
|
|
Μια ταινία όπως του βωβού κιν/φου, με προοδευτική εικαστική γραφή, αλλά μελοδραματική σε περιεχόμενο.
Το φιλμ Η Αντένα του Αργεντινού Esteban Sapir πρωτοπροβλήθηκε το 2008 στο φεστιβάλ του Ρότερνταμ, και ξετρέλανε κυρίως το κοινό. ΥΠΟΘΕΣΗΑφηγείται την ιστορία μιας πόλης όπου οι κάτοικοι, μετά από κεντρική τηλεοπτική επέμβαση, έχουν χάσει τη φωνή τους. Επικοινωνούν μέσω γραπτών λέξεων που βγαίνουν στον αέρα.
Ένα παιδί χωρίς μάτια ωστόσο, και η μητέρα του μπορούν να μιλούν. Η εξουσία επιχειρεί την εξόντωσή τους, έτσι ώστε η ομιλία του να μη γίνει μεταδοτική και στους υπόλοιπους μέσω μιας παλιάς αντένας. ΚΡΙΤΙΚΗ Η Αντένα λειτουργεί περισσότερο ως εικαστικό (αλλά πολύ καλό) πείραμα. Το σήμα της σπείρας που κοιμίζει κυριαρχεί παντού. Οι υπότιτλοι παίζουν ρόλο ηθοποιού στην ταινία, οι ήρωες τους πετούν, τους τσαλακώνουν, τους προσφέρουν (κάποτε υπερβολικά).Επιπλέον, η όλη κινηματογράφηση δεν σε αφήνει να πάρεις τα μάτια σου από την εικόνα, με συνεχείς καινοτομίες και τελείως αντι-χολλυγουντιανές (αλλά όχι πρωτόγνωρες για το σινεμά) τεχνικές. Το αδύνατο σημείο είναι η υπόθεση. Θυμίζει περισσότερο μελόδραμα παρά θρίλερ. Μια τέτοια συμβολική ταινία απαιτεί να δείξει και την αντίδραση των πολλών, όχι μόνο τους ήρωες. Αλλά και η εξουσία (ο κ. TV) φαίνεται υπερβολικά διαβολικός. Στην πραγματικότητα, τα πράγματα λειτουργούν πιο υπόγεια. Καλύτερη σκηνή της ταινίας εκείνη που η εξουσία επιχειρεί να κλέψει και τις λέξεις από τους πολίτες. Εικαστικά, το παιδί χωρίς μάτια είναι καταπληκτικό εφφέ. Η Αντένα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα στο συμβολισμό της. Αλλά είναι καλύτερη και μόνο για τις εικόνες της από οποιοδήποτε μέτριο χολλυγουντιανό δράμα. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣLa Antena, 2007 Σενάριο-σκηνοθεσία: Esteban Sapir Ηθοποιοί: Valeria Bertucelli, Alejandro Urdapilletta, Julietta Cardinali, Jonathan Sandor Φωτογραφία: Christian Cottet Μοντάζ: Pablo Barbieri Correra Καλλ. δ/νση: Daniel Gimelberg Διάρκεια: 99' |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|
